Geçmişi bilip, geleceği hayal etmek!
Geçmişi gençlerimize öğretmek bize düşer, Geleceği hayal ederek planlamak gençlerimize düşer. İnancım o ki geçmişi bilip geleceği hayal edebilen gençler başarılı olabilir. Ve bu gençlere ihtiyacımız var.
Geçmişi bilip, geleceği hayal etmek!
Türkiyede Abhaz yapılanması federasyonlaşma süreci ile başladı. Bugünlerde 16 yılına giren bu yapıya Türkiyenin önemli şehirlerinde yaşayan soydaşlarımızın gişimleri ile ulaşıldı. Elbette bu yapılanma biçimini doğru bulan birey olarak mutluluk duyuyorum.
Federasyonumuzun sekizinci kongresine kadar “bu federasyon niye var? Bu yapılanma biçimi olmamalı, bu bir bölünmedir. Vs gerekçelerle yeni cepheler oluşturarak örgütlü örgütsüz kimseler tarafından eleştri yağmuruna tutanlar Abhaz Yapılanması içinde yer almaya çalıştılar. Geçmişteki tüm eleştirilere birde politik yapılanma noksanlığı olduğunu ilave ettiler.
Şu siyasallaşma konusuna değinmek isterim. Federasyonumuzun yönetim kadrosunda bulunan kardeşlerimin siyasi kimliklerini evlerinde bırakması gerekir inancındayım. Yok siyaset yapacağız diyorsanız o alan burası değil. İllada birşeyci olunacaksa şayet bu Apsualık olmalı,
Bilenlerin konuşmadığı, özellikle köylerde yaşayan soydaşlarımızın ihtiyaç da duymadığı ana dilimiz için taşımalı sistem mesleği öğretmen olan Abhazyalı bir öğretmenimizle anadil çalışması yapmak için köylere gidip toplantılar yapıyorduk. O toplantıların birinde 30-35 yaşlarında bir gencin söz alarak” Bize dil değil silahımı alan Jandarmadan silahımı getirecek adam lazım, Belediyedeki işimizi anında çözecek adam lazım “ diyerek toplantıyı sabote etti. Bu kişi bugün Abhaz yapılanmasının bir kenarında aktif olarak çalışıyor. Ben de mutlu oluyorum.
Federasyonu kuruyoruz, bugün açıklayacağız, yarın hizmet yarışı içinde olacağız falan derken Sakarya Hendek Kafkas Derneğinde çok geniş katılımlı bir toplantı organize edildi. Bende o toplantıya katılanlardan birisi idim. O toplantıyı yöneten kardeşim açılış konuşmasında “ Abhazların federasyonlaşması bir ihtiyaç mı? Neden ihtiyaç duyuldu vs “ türünden bir soru sorduğunda ben söz alarak “ sabaha kadar anlatırım” demiştim. Toplantının kıyısından köşesinden müdahil olan bir başka muhterem “ sabaha kadar seni mi dinleyeceğiz” şeklinde cevap vermişti. Bunu anlatmamın sebebi o kişinin son genel kurulda itiraz ettiği Abhaz Yapılanmasına kimlerin yönetici olabileceğinin çalışması içinde gördüm. Buna da çok mutlu oldum.
O tarihlerde yazdığım bir makalede Rahmetli İnönü, 1964’te ABD’den Türkiye’ye yönelik ültimatomlar içeren ve Türk dış politikasında soğuk duş etkisi yaratan ‘Johnson Mektubu’na, o ünlü cümlesiyle cevap vermişti: “Yeni bir dünya kurulur, Türkiye de bu dünyada yerini alır.” cümlesini örnekleyerek “ yapılanmaya karşı olanları üzülerek dışarıda bırakarak oluşan yeni bir dünyada yer almaya başladığımızı ilan etmiştim.( https://jinepsgazetesi.com/2010/01/yeni-bir-dunya-kurulur/ )
Yine o tarihlerde Sakarya Kafkas Derneğinde yeni bir toplantı daha yapıldı. O toplantıda da Abhaz yapılanmasına itiraz edenlerin sayısı bir hayli fazla idi. O toplantıda hararetli konuşmacıların bir kısmını da federasyon bünyesinde bir şeyler ürettiklerini görmek te işin sevindirici tarafıydı.
Sakarya'da bunlar olurken İstanbul'da bazı ağır toplar Dernek üyeliğinden istifa ettiler. Sebep: Neden Abhaz Federasyonunu kuruyoruz. Niye bazılarını dışlıyoruz?
O tarihlerde İstanbul Abhaz Derneği Başkanı Sayın Cihan Zafer Federasyonun da kurucu üyesi yaptığı bir konuşmada “ Kimsenin kimseyi dışladığı falan yok, Herkes burada kucaklanıyor. Federasyonun da amacı bu. Birliği bütünlüğü sağlamak.” diyordu.
O istifa eden ağırtoplar yeniden üye oldular mı? Bilmiyorum ama Federasyon için ürettiklerini duyuyorum. Bu da mutluluk kaynağı.
Geçmişi gençlerimize öğretmek bize düşer, Geleceği hayal ederek planlamak gençlerimize düşer. İnancım o ki geçmişi bilip geleceği hayal edebilen gençler başarılı olabilir. Ve bu gençlere ihtiyacımız var.
Yeni yılınız kutlu olsun.
Yazar Hakkında
Özen sanbay atsanba
Aslen Sakarya Çaybaşı Yeniköy doğumluyum. Kimliğimde doğum tarihim 1954 yazıyorsa da babam Kore’de askerlik yaptığı için benim de Kore de asker olmam ihtimali üzerine dedem Asanba Mustafa Sanbay yaşımı küçük yazdırmış.
Çok küçük yaşlarda Sakarya’dan İstanbul’a göç gittik. O yaşta bir çocuk hatırlar mı bilmiyorum ama ben hatırlıyorum. Yataklar simit Adapazarı’ndan İstanbul’a Haydarpaşa’ya göç. Sonra vapur arkasından yine tren ver elini Zeytinburnu. Sakarya’da 150 dönüm arazi, iki katlı sekiz odalı bir evi bırak Zeytınburnun da iki odalı bir gecekonduya. Sebep, Babamın Gislaved (Cızlavet) Lastik Fabrikasında işbaşı yapması. Daha sonra iş değişikliği bu kez de ver elini Üsküdar Tarih 1960. İhtilal olmuş, kardeşim olmuş ben ilkokul 2. sınıftayım. Eğitim hakkımı Üsküdar/Bağlarbaşı Cumhuriyet Lisesinden mezun olarak kullandım. Sonrası yaşam mücadelesi.1976 yılında askerliğimi bitirdiğimde 2 erkek bir kız kardeşim de olmuştu. 1997 yılında emekli oldum. Çalışmaya devam ta 2002 yılına kadar 2 firmada yönetici olarak çalıştım. 1992-97 yılları arasında kendi çapımda hatırı sayılı 3-4 tane inşaat taahhüt işleri gerçekleştirdim. Devlete vergi ödedim, benimle çalışan mesai arkadaşlarımı emekli ettim. Beş Nisan ve 99 depremini yaşadıktan sonra ne sermaye kaldı ne takat.
İstanbul Abhaz Kültür Derneği’nde Rahmetli Aşamba Mümtaz’ın başkanlığı zamanında dernek üyesi oldum. 1980 ihtilalı ile uzun süre kapalı kalan dernek üyeler arasında iletişimi de zora soktu. O tarihe kadar tek kelime bilmediğim Abhaz lisanını öğrenme gayreti içinde bugün rahmet ve saygı ile andığım Aşamba Mümtaz’ın armağan ettiği ANBAN sayesinde öğrenme heveslisi oldum. Rahmetli Mümtaz’ın armağan ettiği ANBAN annemin sıkıyönetim korkusu ile sobada imha etti. Çok üzülmüştüm. 2010 yılında Abhaz Dernekleri Federasyonu kurulunca Abhazya seyahatlerimde birkaç çeşit Anban, sevgili kardeşim Sariya Amıçba ve Oktay Chkotu’nın hazırladığı Abhazca Türkçe Konuşma Klavuzu sahibi oldum.
1992 de iki çocuk babasıydım.1996 yılında Avrasya Feribotu olayı ile Asya ve Avrupa’yı sarsan eylem ulusal kimliğimin yeniden şahlanmasına sebep oldu. 2008’e kadar Abhazya tanındı, tanınacak, İstanbul, Sakarya, Düzce, Ankara koştur koştur.
Abhazya’nın tanınması öncesi ve sonrası Abhaz Yapılanması koşturmacısı. Ver elini Türkiye. Ankara, Bolu, İnegöl, İstanbul, Düzce bir araya geldi Abhaz Dernekleri Federasyonu (Abhaz-Fed) Bu da yetmezdi. Bilecik, Bursa, Darıyeri, Eskişehir,Tokat Fındıcak, Karaelmas, Kayalar, Kocaeli, Sakarya, Samsun, Sinop, Tufanbeyli. Henüz Abhaz Dernekleri Federasyonu üyesi değil ama Yozgat Osmaniye sevincim oldu.
Abhazya Cumhuriyeti Geri Dönüş Devlet Bakanlığı/Komitesi bünyesinde çıkarılan baskısı Türkiye’de yapılan “Apsadgiıl Agueysıbjı” gazetesi çalışmaları içerisinde basın payesi verilen birkaç kişiden biri oldum. Yeter mi? Yetmez tabi. Bir müddet Abhaz Haber ve Abhaz Postası Editörlüğü. Hz. İbrahim’i ataşe atan Nemrut’a hizmet olsun diye odun taşıyan katırlar olduğu gibi ateşi söndürmek için su taşıyan karıncalar var. Artık Sakarya’dayım. İstanbul 4 yıl önce geride kaldı. Dedim ya. Bizim ki karınca misali.
0 Yorum